Dzisiaj Majka się zaparła, że koniecznie musi jechać do kościoła, bo chce zobaczyć szopkę.Mimo, mojego słabego samopoczucia, kaszlu i skrzeczącego głosu dałam się namówić. Rankiem, mężu, jak to ma ostatnio w zwyczaju w dni wolne od pracy, wychodzi na spacer z Hubciem i Majką. Dzisiaj wrócili wyjątkowo szybko, bo Maja musi jechać do kościoła!
No dobrze.Pojechałyśmy.Maja, klękając przed szopką, wrzuciła pieniążka Aniołkowi, który kiwnął główką w ramach podziękowania.Po czym zaczęła zadawać mi znów masę pytań: mamo, dlaczego tam jest osioł, no, obok Pana Jezusa?dlaczego tam są owieczki? dlaczego Pan Jezusek nie ma łóżeczka? i inne ..dlaczego?
Chwilę potem wyszłyśmy z kościoła.Wtedy pomyślałam sobie, że może podjedziemy do innego, oddalonego kilka kilometrów.Majka zobaczy inną szopkę.A potem do domu.
Zajechałyśmy na miejsce.Akurat było chwilę po mszy.Kilkoro osób jeszcze zostało w ławkach kościelnych.Poszłyśmy szukać Pana Jezusa na sianku. Jest.Szopka druga "zaliczona".No to wracamy do domu. Ale nie, Majka mówi: Mamo, chodź usiądziemy sobie chwilę.I tak chwilkę siedziałyśmy.Miałam czas poobserwować wokół.Było może.. garstka ludzi, ale mojej uwadze nie uszła starsza kobiecina, powiem może 80-kilkuletnia. Siedziała sama w ławce.I tak jakoś żal mi się jej zrobiło przez chwilę.
Również brudna i marnie wyglądająca cyganka z brudną dziewczynką około 3 letnią, siedziała przy drzwiach kościoła.Nagle dziecko wstało i zaczęło w skarpetkach biegać po kościele.
Wstałyśmy.Pytam się cyganki: nie ma pani butów dla dziecka?
- Mam, mam jakieś..
- Co pani potrzebuje? może coś dla dziecka?
- Pani , mąkę, olej, jakby mi pani dała...dla dziecka też jak, ma pani
- Będzie pani za tydzień o tej godzinie?-pytam się cyganki.
- Będę..
I wiecie co, mnie zdziwiło, że nie chciała ode mnie pieniędzy, kiedy zapytałam się co potrzebuje.
Wsiadamy do samochodu, a tu nagle kobiecina z kościoła woła, prosząc: poda mi pani rękę?oblodzony krawężnik...
Faktycznie, my musiałyśmy zrobić duży krok.
Podałam.
- Zawiezie mnie pani do...(i podała nazwę ulicy gdzie)? nogi mam skostniałe od zimna, a na autobus trzeba czekać długo..
- To niech pani wsiada - i wpakowała mi się do samochodu.
W drodze pytam się jej:Dlaczego pani tak daleko do kościoła jeździ, przecież ma pani kościół tuż obok swojego domu?
- Pani kochana, ja tu się wychowałam, tu moje dzieciństwo, tu do kościoła cały czas chodziłam, tu mieszkałam w dzieciństwie, a tamten kościół to nie to samo...
Dalej się pytam: Ma Pani dzieci?
-Ano mam złociutka, wychowałam trzech synów i tu mieszkają
- To dlaczego żaden z nich pani nie podwiezie czy odwiezie do kościoła zwłaszcza w zimę
- Mają swoje rodziny, dzieci, nie mają na takie rzeczy czasu, pani...
I tu przez sekundę naszła mnie smutna refleksja. Jeśli to prawda, to dlaczego tak się dzieje, że dzieci nie mają czasu dla swoich rodziców?? są tak zajęci sobą i swoimi rodzinami?
Albo kobiecina nie chce im zaprzątać głowy swoimi sprawami??
Czy moje dzieci będą się interesować moim życiem, jak będę babcią w podeszłym wieku. Pewnie nie będę chciała im głowy zawracać, ale mimo to czy będą??
Jeszcze trochę porozmawiałyśmy, jaką to dostała pracę i od razu wtedy przydzielili jej mieszkanie, w którym do tej pory mieszka.Zajechałyśmy na miejsce.Wysiadła.
I wróciłyśmy do domu.
-
