sobota, 5 stycznia 2013

Podział obowiązków... i co córka nauczyła się od taty?

Jak to było bez dzieci i  obecnie z dziećmi?
Bez dzieci - podział obowiązków domowych był wiadomy, ustalony, może nie na piśmie, ale był.Co kto i kiedy sprząta, kto prasuje, kto pierze, gotuje, robi zakupy itd.
W chwili pojawienia się naszego pierwszego dziecka, córeczki, nasz, a właściwie po części mój, system, upadł. Z  chwilą narodzin nowego członka rodziny, narodziły się również nowe role dla rodziców.Role w rodzinie przypadły nam same, ot tak po prostu.
Od początku zaangażowałam męża, a właściwie to on sam, do kąpieli córeczki.Wykąpał dzidziusia pierwszy raz, drugi i tak zostało, aż do przyjścia na świat naszej drugiej pociechy. Ja przejęłam kąpanie córki, a tata wziął się za nowonarodzonego.Wszakże ma w  tym doświadczenie.
I teraz jest tak co wieczór.
Już mnie nie woła na ratunek, gdy pielucha dziecka mu zaśmierdnie.Po prostu przebiera. Czasem mruknie coś pod nosem do siebie czy  do synka w stylu: mógłbyś robić mniej śmierdzące...i takie tam.
Jest dobrze. Przyłapałam się jedynie na tym, że w weekend to ja łapię za garnek i gotuję. Nie daję wykazać się mojej drugiej połowie.

Patrząc na to z innej strony. W tym czasie tata ma więcej czasu dla swoich pociech, które widuje wieczorami po pracy.Jest dużo plusów.


Czego tata nauczył córkę? 
Wiele rzeczy. Między innymi:

1.Od dwóch lat Majka sprytnie i biegle obsługuje komputer w zakresie: biegła obsługa myszki, trochę klawiatury, przełączanie między okienkami, gry dla dzieci:)
2.Jazdy na rowerze. Tata i córka dzielnie wychodzili na spacery rowerowe.
3.Tata nauczył córkę grać w warcaby.Rzadko daje jej  fory.Czasem remisują. Kiedy pytam się dlaczego nie dajesz jej wygrać? On odpowiada: niech się nauczy przegrywać, a nie tylko wygrywać.

Mama ma inaczej.Ja jej daję wygrywać - przeważnie, ponieważ Majka bardzo emocjonalnie podchodzi do gier i rywalizacji. Jak to dzieci.


4.Chwili wyciszenia. Wtedy, kiedy Tata zmęczony, a córka włazi na głowę i bryka, jedyną deską ratunku pozostaje: wypatrywanie tzw. krokodyla z kosmosu.To działa. Leżą obok siebie i patrzą w sufit czyli ich kosmos. Tata ma okazje odsapnąć, a córka z zaciekawieniem "obserwuje" gdzie ten krokodyl...I zawsze się znajduje.Majka potrafi go wypatrzeć, tak jak wypatrzyła św. Mikołaja na saniach zaprzęgniętych w renifery.Dziecięca wyobraźnie nie zna granic.
5.Oglądanie razem TV w racjonalny  sposób - komentowanie co jest na ekranie.Tata nie ogląda bajek, a na przykład Discovery.Majka dowidujea się, przy okazji, jak budują ludzie statki i samochody.
6.Tata nauczył córkę pompek:)Za pierwszym razem się udało.
7.W sytuacjach kryzysowych:upadki, uderzenia się o przedmioty martwe, gorączka i inne - Tata z zimną krwią potrafi uspokoić, przeanalizować sytuację pełnego spokoju stoickim głosem i racjonalnie wytłumaczyć co jak i dlaczego.Działa.
I to podejście wprowadza emocjonalną równowagę.






środa, 2 stycznia 2013

Rocznica poznania się.Osiem lat minęło!


Dokładnie dzisiaj minęło osiem lat, kiedy pierwszy raz spotkaliśmy się, tzn.ja i mój, wtedy jeszcze nie, mąż.
Pamiętam dokładnie ten dzień. Było bez fajerwerków. Zwyczajnie.
Od początku. Moja sprytna siostra znalazła przez przypadek jakiegoś gościa przez jeden z komunikatorów. I mówi do mnie: Zobacz, on jest fajny. I obejrzałyśmy zdjęcie. Nie, nie chcę poznawać żadnego faceta przez internet. Nigdy.
W ciemno? Nie. Zgódź się - prosiła. I się zgodziłam - co się nie robi dla młodszej siostry?:)
Wróciłam z mojego rodzinnego domu do stolicy i umówiłam się na spotkanie w jednej z kawiarni. Od razu zaznaczyłam, że jestem zmęczona po podróży i ma nie mam dużo czasu. Oschle potraktowałam "jegomościa".
I tak się zaczęło. Potem spotykaliśmy się często. Rozumieliśmy się jak dwie połówki, bez słów. Mieliśmy dużo wspólnych tematów do rozmowy. Właściwie to tematy same się pojawiały. Nic nie było na siłę. Od początku czułam się swobodnie w jego towarzystwie, bez udawania i chęci przypodobania. Tak normalnie.
Po  niecałych trzech latach były oświadczyny.Następnie, w tempie błyskawicznym, bo po sześciu miesiącach ślub i wesele.
Na półmetku naszej znajomości zostaliśmy pierwszy raz rodzicami. Urodziłam córkę.
A siedem i pół miesiąca temu powitaliśmy na świecie naszą kolejną latorośl - synka.
Nasze małżeństwo nie jest idealne i dobrze mi z tym. Znamy siebie już na tyle dobrze, że nie mamy cichych dni. Problemy - ważne, lub te mniej, rozwiązujemy na bieżąco. Kocham męża za to, że jest m.in.wyrozumiały, cierpliwy, spokojny, zrównoważony, tolerancyjny i życiowy. Wspiera mnie, nie dając bezsensownych rad. Ma trafne spostrzeżenia i wyjątkowe poczucie humoru. Przy nim zawsze mogę być sobą. Gdy pokazuję pazura albo czasem pozrzędzę to zniesie moje humory.


Ja - szybka, towarzyska ekscentryczka - on przeciwnie. Pewnie dlatego przeciwieństwa potrafią żyć ze sobą, bo się uzupełniają i odkrywają wciąż siebie na nowo.

Polecam świetną, zresztą nie musze jej reklamować, bo zbiera same bardzo dobre opinie,  publikację  Niwińskiego MY- czyli jak być razem ( kliknij).

Książka „MY” mówi o związkach, o tym, jak je tworzyć i pielęgnować. Wyjaśnia, na czym polegają te udane, jakie są ich dobre i złe strony oraz jak warto w takim związku postępować. Traktuje również o miłości, przyjaźni i zasadach współżycia z ludźmi: jak zgodnie, a jednocześnie asertywnie i z poczuciem własnego prawa do samorealizacji współdziałać z innymi.

Tadeusz Niwiński jest jednym z pierwszych propagatorów wiedzy o sukcesie życiowym w Polsce. Jest autorem książek z zakresu rozwoju osobowości: JA, TY, MY, Elementarz życia, Kluby sukcesu TeTa w XXI wieku. Wiedzę na temat szczęśliwego, mądrego i spełnionego życia zebrał pod hasłem System TeTa. System TeTa obejmuje siedem ogniw: Zrozumienie, Siłę, Odporność, Celowość, Skuteczność, Autorytet i Radość. Wiedzę tę przekazuje w swoich książkach oraz na kursach własnego autorstwa.

Tadeusz Niwiński zaczął prowadzić warsztaty i kursy w Polsce w 1992 roku. Kursy Systemu TeTa są jednym z najlepszych sposobów popularyzowania wiedzy na temat samouznania. Nie stanowią terapii, ale skuteczną formę inspiracji do zastanowienia się nad własnym życiem, do podjęcia działań w kierunku samorozwoju i poprawy jakości własnego życia. Są okazją do niezwykłych przeżyć w atmosferze ciepła i otwartości. Uczą odpowiedzialności za swoje życie.


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Pink Transparent Star