Liczę do trzech - mówi mama.
A córka biegiem do kąpieli czy do zbierania porozrzucanych zabawek.Kiedy moje prośby zawodzą lub gdy dziecko moje jest totalnie zmęczone zabawą i nie ma ochoty na sprzątanie po sobie, to wówczas "liczenie do trzech" wkracza do akcji. Zastanawiałam się: jak to działa?Niewinne:Jeden, dwa, trzy.Nie brzmi strasznie.Nieprawdaż?A może jednak trochę.Nagrodę Nobla dla tego kto to wymyślił.Chyba byłby zbiorowy Nobel dla wszystkich rodziców:)
Podobnie ma się rzecz z pytaniem: Kto pierwszy ?
Kto pierwszy do łazienki? Jedyne co działa rano, kiedy Majkę trzeba wyciągnąć z łóżka.
I nie tylko w tej sytuacji. Sprawdza się doskonale.Oczywiście najlepiej biega córka i zawsze jest pierwsza. To ją motywuje do kolejnych wygranych:)
Następnym razem
1.Niesamowite, te dwa słowa są jak dotknięcie zaczarowaną różdżką:)
Córka mówi:Mamo, ja chcę różową bluzkę, a nie czerwoną.
Buzia w podkówkę.
-Następnym razem dam Ci.
-Dobrze, tylko pamiętaj o tym.
2.Córka mówi płaczliwym głosem - Mamo, zapomniałam zabrać rysunek z przedszkola. Namalowałam taki piękny i on był dla Ciebie.
Ja: Maju, następnym razem namalujesz drugi i wtedy pamiętaj, żeby go zabrać.
I wiele podobnych sytuacji można przytoczyć.Następnym razem w każdym przypadku wygrywa. Genialne.Nie wiem, czy to tylko na moją córkę tak działa?
Używacie tzw.magicznych słów albo gestów, które działają kojąco na Wasze dzieci, albo przywracają je do tzw. porządku?